توضیحات
پدر همیشه میگفت:
«صدای ناتمام، مثل رویای ناتمام، همیشه جایی میمونه که قطع شد» .
نُعما آن نُت ناتمام را هنوز توی استخوان گردنش حس میکرد.
از آن روز، هر شب، با نوک انگشت روی خاک، قطعه را تکرار میکند.
بدون ملودی، بدون ساز.
چون بعضی پیانوها را نمیشود با کلید زد؛ باید با دلت زد.

دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.