از فرانکفورت تا تهران

توضیحات

وای وحید! اگر تو پیشم بودی کجاها که با هم نمی‌رفتیم. چقدر می‌خندیدیم، چقدر
فیلم نگاه می‌کردیم. حتی یک ثانیه هم وِلِت نمی‌کردم. مثلِ تمبری که به پاکت نامه می‌چسبه، بهت می‌چسبیدم و همه جا باهات می‌رفتم.

ولی الان که اینهمه ازم دوری، فقط می‌تونم با تو بودنو تصور کنم. فقط می‌تونم خیال کنم. نمی‌دونم خودت بهتری یا تصورت؟ خودت بهتری یا خیالت؟
از فرانکفورت تا تهران خیلی راهه، حاضری به خاطر من این راهو برگردی؟!